Dita e Alfabetit të Gjuhës Shqipe, e cila festohet më 22 nëntor, është një nga ngjarjet më të rëndësishme në historinë tonë kombëtare. Kjo ditë përkujton Kongresin e Manastirit të vitit 1908, ku u mor një vendim vendimtar për identitetin dhe të ardhmen e gjuhës shqipe: unifikimi i alfabetit. Para këtij kongresi, shqiptarët përdornin disa alfabete të ndryshme, si ai arab, grek dhe latin. Këto ndryshime krijonin vështirësi në komunikim, arsimim dhe botim librash në gjuhën shqipe.
Kongresi i Manastirit mblodhi figura të shquara të kulturës dhe patriotizmit shqiptar, të cilët me përkushtim dhe largpamësi vendosën që gjuha shqipe të shkruhej me alfabetin latin. Ky vendim nuk ishte thjesht teknik; ai ishte një hap i madh drejt bashkimit kombëtar. Përdorimi i një alfabeti të vetëm krijoi mundësinë që shqiptarët të lexonin dhe të shkruanin njësoj kudo, duke forcuar lidhjet kulturore dhe gjuhësore ndërmjet tyre.
Dita e Alfabetit simbolizon edhe luftën për arsimin shqip. Në një kohë kur gjuha jonë rrezikohej nga ndalimet dhe ndikimet e huaja, alfabeti i përbashkët u bë mjeti kryesor për ruajtjen e identitetit kombëtar. Falë këtij alfabeti, u hapën shkolla shqipe, u botuan libra dhe u zhvillua letërsia shqiptare, e cila sot është një nga pasuritë më të mëdha të kombit.
Kjo ditë na kujton se gjuha është një pjesë themelore e kulturës dhe historisë sonë. Duke e ruajtur dhe duke e përdorur me kujdes, ne nderojmë përpjekjet e atyre që punuan me përkushtim për ta mbrojtur. Dita e Alfabetit të Gjuhës Shqipe nuk është thjesht një datë në kalendar; është një moment reflektimi për rëndësinë e gjuhës në formimin e identitetit kombëtar dhe një thirrje që ta çojmë përpara me krenari trashëgiminë tonë gjuhësore.
